Wystawa została przygotowana z okazji powstania Europejskiego Centrum Pieniądza w budynku usytuowanym w miejscu, w którym w XVIIw. znajdowała się kamienica i pręgarnia, gdzie wybijano monety. W ponad osiemdziesięcioletniej historii Muzeum monety z mennicy bydgoskiej wielokrotnie były prezentowane na ekspozycjach numizmatycznych i historycznych, m.in. na wystawie Zabytki i pamiątki Bydgoszczy i na ekspozycjach poświęconych monecie polskiej. W latach 2002-2007 na stałej wystawie Pamiątki bydgoskie znalazły się także produkty mennicy bydgoskiej. Pierwszą próbą obszernej prezentacji monet bitych w bydgoskiej mennicy była wystawa przygotowana w 1994r. z okazji 400-lecia mennicy w Bydgoszczy. Obecna wystawa będzie ekspozycją stałą o charakterze historycznym, obejmującą prawie stuletnie dzieje mennicy bydgoskiej. Mennica ta założona została w 1594r. jako mennica prywatna podkomorzego krakowskiego Stanisława Cikowskiego i jako taka funkcjonowała do 1601r. bijąc monetę koronną. Po kilkunastoletniej przerwie stała się oficyną królewską, która szczególnie pod zarządem pochodzącego z Holandii Jakuba Jacobsona van Emden awansowała do rangi jednej z najważniejszych mennic w kraju. Po śmierci Zygmunta III Wazy mennica stała się zakładem państwowym, pozostając nim do chwili ostatecznego zamknięcia około 1686r. Rozkwit mennicy związany był z działalnością przedsiębiorców menniczych pochodzących z Niemiec, Włoch i Niderlandów, takich jak: Walenty Jahns, Herman Rüdiger, Ernest Knorr, Eryk Huxer, bracia Andrzej i Tomasz Tymowie, Tytus Liwiusz Boratini i in. Znaczący wkład w działalność mennicy wnieśli również mieszczanie bydgoscy: Krzysztof Guttman i Michał Hoderman. Wybijane w Bydgoszczy monety odznaczały się znakomitym opracowaniem artystycznym, gdyż stemple do nich wykonywali m.in. artyści tej rangi, co Samuel Ammon i Jan Höhn. W ciągu swego istnienia mennica bydgoska była dwukrotnie jedyną czynną mennicą państwową w Rzeczypospolitej. Ponadto w pewnych okresach, pod względem wydajności znajdowała się na pierwszym miejscu w kraju. Świadczy o tym przykład wybicia w latach 1627-1636 ponad 3 milionów talarów. W jednym z dwóch pomieszczeń piwnicznych prezentowane są monety bite za panowania królów: Zygmunta III Wazy, Władysława IV, Jana Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego, wypożyczone z prestiżowych polskich kolekcji numizmatycznych w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Narodowego Banku Polskiego, Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Okręgowego w Koninie i Muzeum Zamkowego w Malborku