Ufundowany 1644 przez Stanisława Sokołowskiego, starostę dybowskiego i kasztelana bydgoskiego, na terenie wsi Małe Piaski, który sprowadził do niego zakon Reformatów. Śmierć Sokołowskiego i potop szwedzki (1655-60) spowodowały, że budowa zespołu klasztornego wydłużyła się. W klasztorze mieszkał król Jan Kazimierz wraz z dworem, który w 1658r. stąd kierował walkami o odzyskanie Torunia zajętego przez Szwedów. Na pamiątkę zwycięstwa Polaków, z ofiar króla miał być ufundowany do budowanego kościoła ołtarz św. Piotra i Pawła, a z ofiar królowej, Marii Ludwiki Gonzagi ołtarze boczne. Konsekracji kościoła dokonano 1659. Ostatecznie ukończono budowę 1661. Na pocz. XVIIIw. dobudowano do środkowego przęsła kościoła, od strony północnej kaplicę Najświętszej Marii Panny, oddzieloną półkoliście, zamkniętą absydą od nawy. Po kasacie zakonu i zamknięciu prowadzonej przez zakonników szkoły elementarnej w 1832r. Kościół stał się parafialnym w miejsce spalonego w 1813 roku Kościoła Św. Anny na Podgórzu.
Nie pokazuj więcej tej informacji

Powiadomienie o plikach cookie!

Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie. Czytaj więcej na temat cookie ...

Brak głosów

Napisz komentarz

Autor:

12groszy

109392
Zobacz punkty autora

Źródło:
www.miplo.pl

Data utworzenia:
Tue Nov 23 09:18:54 2010

Ostatnia modyfikacja:
Thu May 2 22:06:35 2013

Historia punktu
Historia propozycji

Wbudowany w mapę:
2601 2511 2509 2507 2505 2503 2501

Niezmieniony od wersji: 1306

ID: 607452

Zabytek sakralny

Zabytek sakralny / Polska

Kościół św. Piotra i Pawła (Franciszkanów)

Toruń

Ufundowany 1644 przez Stanisława Sokołowskiego, starostę dybowskiego i kasztelana bydgoskiego, na terenie wsi Małe Piaski, który sprowadził do niego zakon Reformatów. Śmierć Sokołowskiego i potop szwedzki (1655-60) spowodowały, że budowa zespołu klasztornego wydłużyła się. W klasztorze mieszkał król Jan Kazimierz wraz z dworem, który w 1658r. stąd kierował walkami o odzyskanie Torunia zajętego przez Szwedów. Na pamiątkę zwycięstwa Polaków, z ofiar króla miał być ufundowany do budowanego kościoła ołtarz św. Piotra i Pawła, a z ofiar królowej, Marii Ludwiki Gonzagi ołtarze boczne. Konsekracji kościoła dokonano 1659. Ostatecznie ukończono budowę 1661. Na pocz. XVIIIw. dobudowano do środkowego przęsła kościoła, od strony północnej kaplicę Najświętszej Marii Panny, oddzieloną półkoliście, zamkniętą absydą od nawy. Po kasacie zakonu i zamknięciu prowadzonej przez zakonników szkoły elementarnej w 1832r. Kościół stał się parafialnym w miejsce spalonego w 1813 roku Kościoła Św. Anny na Podgórzu.

Brak komentarzy

Zaloguj się