Muzeum Poczty i Telekomunikacji będące jedyną w Polsce placówką gromadzącą zbiory z zakresu historii poczty i rozwoju telekomunikacji zajmuje część parteru oraz I piętro zabytkowego budynku Poczty Głównej przy skrzyżowaniu ulicy Krasińskiego z aleją Słowackiego. Budynek wzniesiono w latach 1926–1929 i pierwotnie pełnił taką samą funkcję jak obecnie – był gmachem poczty. Muzeum powstało w 1921r. w Warszawie, a w 1955r. zostało przeniesione do Wrocławia, gdzie rok później nastąpiło jego oficjalne otwarcie. Muzeum dysponuje dziewięcioma salami wystawienniczymi oraz holem, w których eksponuje się zbiory obejmujące siedem tematów. Są to: Historia Poczty Polskiej, Szyldy i skrzynki pocztowe, Telegraf, Telefon, Pojazdy pocztowe, Radio i telewizja oraz Polskie znaczki pocztowe. Wśród zbiorów muzeum na szczególną uwagę zasługują: oryginalny dwukabinowy dyliżans pocztowy z XIXw. prototyp pierwszego polskiego telewizora z 1947r. telefony produkcji szwedzkiej i amerykańskiej z przełomu XIX i XXw. oraz pierwszy polski znaczek pocztowy z 1860r. Na wystawach stałych można obejrzeć dawne przybory do pisania, sztandary, słupy pocztowe, centrale telefoniczne, telegrafy oraz obrazy i fotografie o tematyce pocztowej. Muzeum organizuje także wystawy czasowe oraz prowadzi działalność oświatowo-naukową: interaktywne lekcje muzealne, warsztaty, konkursy. Ponadto w muzeum znajdują się cenne zbiory biblioteczne i archiwalne.