Zabytek sakralny / Polska

Grodków

Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XII wieku. Zezwolenie na budowę wydano w 1268 roku i wtedy też zaczęto prace. Wzniesiony kościół był murowany, jednonawowy, bez kaplic i wieży. Jego fundatorem był najprawdopodobniej Henryk IV Probus, a pierwszym proboszczem Jakub z Grodkowa. Do 1473 roku kościół nosił wezwanie albo Najświętszej Marii Panny albo Wniebowzięcia NMP. Druga połowa XVII wieku to czas rozbudowy świątyni. Dobudowano wtedy prezbiterium, nawę główną i dwie nawy boczne, a także dzwonnicę. W XVI wieku kościół przejęli protestanci, którzy po stu latach musieli oddać przywłaszczony obiekt. Miasto Grodków od 1344 roku było własnością biskupów wrocławskich i zostało stolicą odrębnego księstwa grodkowskiego. W kościele znajduje się zabytkowy ołtarz z 1728 roku i późnobarokowe ołtarze boczne. Od 1945 roku duszpasterstwo prowadzą Księża Misjonarze św. Wincentego a Paulo