1 komentarz(y/e)

• Maxiaolong 017577, dnia Sun Jul 12 14:27:24 2009

  Ruiny zamku książęcego na krawędzi doliny Wisły. Zbudowany w stylu gotyckim przez książąt mazowieckich w końcu XIII wieku. W latach 1351-70 znalazła się pod władzą króla Kazimierza Wielkiego, który znacznie go rozbudował. Powstała wtedy budowla składająca się z domu mieszkalnego otoczonego siedemnastometrowymi – najwyższymi w Polsce murami obronnymi z wieżami. Całość otaczała dodatkowo fosa. W 1495 roku wraz z całym księstwem płockim zamek przyłączono do Korony. W 1532 roku część zamku zawaliła się w wyniku osunięcia się skarpy wiślanej. Po odbudowaniu zamek został przejęty przez zakon benedyktynów i zaadaptowany na klasztor. Dwukrotnie, w roku 1657 oraz 1705 zamek zniszczyli Szwedzi. W latach 1740-1803 ruiny rozebrano z wyjątkiem murów oraz dwóch wież przyległych do opactwa benedyktynów: wieży zachodniej – tzw. Szlacheckiej z około 1353 roku oraz północnej – Zegarowej – dołem romańskiej, nadbudowanej na basztę około 1353 roku i przebudowanej na dzwonnicę katedry w roku 1492. Wieże te przetrwały do dziś. Od 1973 roku mieści się tu Muzeum Mazowieckie.