Zabytek sakralny / Polska

Fara św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty

Nowe

Krótka 7
86-170 Nowe
Świątynia powstała w połowie XIV wieku. W bryle kościoła wyróżnia się wieża. Jest to przykład halowego gotyku pomorskiego. Budowla początkowo gotycka kilkakrotnie była przebudowywana, a w drugiej połowie XVII wieku otrzymała wystrój barokowy. W roku 1899 pożar zniszczył kościół prawie całkowicie. Odbudowany został przez użytkujących go wówczas ewangelików, wspartych przez państwo pruskie. Świątynia oddana do użytku w roku 1902 została nieco powiększona, a w latach 1910-12 rozbudowano ją według projektu berlińskiego architekta Backera. Dodano wówczas północną nawę boczną i przesklepiono trójnawowy korpus. Neobarokowy ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne, wykonano w latach 1919-20 w Elblągu. W kościele zachowały się bardzo ciekawe polichromie gotyckie z XIV i XV wieku. Znajdują się one na międzynawowych filarach i w prezbiterium. Pozostałe wyposażenie świątyni pochodzi z XVIII i XIX wieku.